ස් වේ ත

 පහුගිය කාළේ ඔයා ලියලා තිබුණ හැම සටහනක්ම වගේ මං කියවලා ඉවර කරා.  ඒ හැම එකක්ම පාහේ,මට එක වගේ විශේෂය යි. ආදරණීය යි.ඔයාගේ මල් ගී...මල්කි අක්කා(මං එහෙම කියන්නේ ඇත්තටමයි; හදවතින්මයි.)අම්මෙක් වගේ.තව ඉන්නවා. මං අපේ ගෙදරට කියන හැම වෙලේම පොඩ්ඩක් විතර බැනුම් අහනවා. ආයේම අම්මට ඔයා ගැන ආදරේ හිතිලා, "අර ළමයව මතක් කරලා...." කියලා ඔන්න ඉතින් නොයෙක් දේවල් කියනවා. මටඔයාව හුඟක් මතක් වෙනවා....

  බූ....